εἰς τὸν Ἅγιον Ἐργάτην, τὸν Σιωπῶντα

> Στεφάνι οὐκ ἐφόρεσεν,
ἀλλ’ ἐνυφάνθη σὺρμα καὶ ὑπερωρίες·
χαράν οὐκ ἐδοκίμασεν,
ἀλλὰ ἄγχος ὑπὲρ ἐνοικίου καὶ ἡλεκτρισμοῦ.



> Ἐβαστάσθη ἡμέραις ἀρίθμητοις,
ἐν ἀφανεῖ ἐπαγγέλματι,
καὶ ἀνέπνευσε βαρειᾶς συνθήκας
ἀνθ’ ὕμνων.



> Πρωτομαγιά· ἡμέρα τοῦ ἀνθρώπου.
Πλὴν αὐτός ἔμεινεν ἀνώνυμος.
Οὐκ ἐτιμήθη, οὐκ ἐμνημονεύθη,
εἰ μὴ ὡς ἀριθμὸς ἐν πίνακι.



> Μνήσθητι ἡμῶν,
Ἅγιε τοῦ μόχθου,
καὶ διδάσκου ἡμᾶς
νὰ μιλῶμεν,
ὅταν ἡ σιωπὴ γίνεται ἀλυσίς.